Veilig Thuis mag een dossier over een gezin met drie minderjarige kinderen gewoon bewaren, ook al eisten de ouders dat alle persoonsgegevens zouden worden gewist. Dat heeft het gerechtshof ’s-Hertogenbosch geoordeeld. Met deze uitspraak haalt het hof een streep door een eerdere beslissing van de rechtbank Limburg, die de ouders destijds nog gelijk gaf.
De zaak draait om drie zorgmeldingen die tussen 2019 en 2020 binnenkwamen bij Veilig Thuis. Het Centrum Jeugd en Gezin, de gemeente en een kraamcentrum uitten destijds hun zorgen over onder andere verwaarlozing, financiële problemen en ernstige opvoedproblemen. Na onderzoek concludeerde de Raad voor de Kinderbescherming in mei 2020 dat een formele maatregel niet nodig was, omdat er al genoeg hulpverlening was. Die hulp werd later stopgezet, waarna het gezin binnen Nederland verhuisde en uiteindelijk naar het buitenland vertrok.
In 2024 klopten de ouders aan bij Veilig Thuis met het verzoek om het dossier te vernietigen. Volgens hen had het raadsrapport de meldingen destijds weerlegd en bleven de oude gegevens hen onterecht achtervolgen bij eventuele nieuwe signalen. Veilig Thuis weigerde dit echter.
In de rechtszaak stond artikel 5.3.5 van de Wmo centraal. Dit artikel verplicht Veilig Thuis om gegevens te vernietigen, tenzij het bewaren ervan van ‘aanmerkelijk belang’ is voor iemand anders dan de aanvrager. Het hof oordeelt dat dit hier het geval is: de belangen van de drie minderjarige kinderen wegen zwaarder dan het privacybelang van de ouders.
Tijdens de procedure speelde bovendien een opvallende kwestie. De ouders hadden een versie van het raadsrapport ingeleverd waarin cruciale passages zwart waren gemaakt. Omdat ze, ook na herhaalde verzoeken van het hof, weigerden een volledig leesbare versie te delen, kon het hof niet vaststellen of de oorspronkelijke zorgen inderdaad volledig onterecht waren.
Die onzekerheid pakte nadelig uit voor de ouders. Het hof benadrukt dat de eisen van een eerlijk proces ook onverkort gelden in AVG- en Wmo-procedures. Daarnaast woog mee dat de Raad destijds wel degelijk twijfels had over de draagkracht van de ouders, ook al was een kinderbeschermingsmaatregel niet direct nodig. Tot slot wees het hof op een eerdere uitspraak van het gerechtshof Amsterdam uit 2024, waaruit bleek dat er in 2022 in een andere regio opnieuw meerdere zorgmeldingen over dit gezin waren gedaan.
Oude meldingen mogen volgens het hof juist worden bewaard om toekomstige signalen in de juiste historische context te kunnen plaatsen. Dat er op dit moment geen actuele zorgen zijn, verandert daar niets aan. Wel benadrukt de rechter dat het dossier alleen wordt ingezien als er een nieuwe melding binnenkomt, dat medewerkers een geheimhoudingsplicht hebben én dat betrokkenen altijd een eigen verklaring aan het dossier mogen toevoegen.
De uitspraak schept een belangrijk precedent op drie punten:
