De voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag heeft geoordeeld dat de politie geen camerabeelden hoeft te verstrekken aan een man die wilde achterhalen wie een politiepenning door zijn brievenbus had gegooid. Hoewel de man de beelden wilde gebruiken in een civiele procedure tegen zijn vermeende stalker, vallen de camerabeelden niet onder zijn eigen persoonsgegevens. Daarom bestaat geen recht op inzage op grond van de Wet politiegegevens (Wpg).
De rechtbank benadrukt dat de Wpg een gesloten verstrekkingenstelsel kent. Politiegegevens mogen alleen worden gedeeld wanneer de wet daarvoor uitdrukkelijk een grondslag biedt. Artikel 19 Wpg biedt weliswaar ruimte om in bijzondere gevallen politiegegevens aan derden te verstrekken, maar uitsluitend wanneer sprake is van een zwaarwegend algemeen belang. Een persoonlijk belang, hoe begrijpelijk ook, is daarvoor onvoldoende.
Daarnaast oordeelt de rechtbank dat de weigering om de camerabeelden te verstrekken geen besluit is waartegen een bestuursrechtelijke procedure openstaat, omdat de verzoeker geen wettelijk inzagerecht had. De civiele voorzieningenrechter was daarom bevoegd om de zaak te behandelen, maar wees de vordering uiteindelijk af.
De uitspraak bevestigt dat burgers geen beroep kunnen doen op het inzagerecht uit de Wpg om politiecamerabeelden op te vragen waarop voornamelijk derden zichtbaar zijn. Ook wanneer de beelden van belang kunnen zijn voor een civiele procedure of een vermeende stalkingzaak, blijft het uitgangspunt dat politiegegevens alleen mogen worden verstrekt binnen de strikte wettelijke uitzonderingen van de Wpg.
