Gegevens in politiedocumenten hoeven niet rechtstreeks een naam te bevatten om als politiegegevens onder de Wet politiegegevens (Wpg) te vallen. Ook wanneer gegevens in combinatie met andere informatie tot een persoon kunnen worden herleid, kan de Wpg van toepassing zijn. In dat geval kan openbaarmaking via de Wet open overheid (Woo) worden geweigerd, bevestigt de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
De zaak draait om iemand die eerder inzage had gekregen in zijn persoonsgegevens in dossiers van de AIVD. Daarin kwam hij naar eigen zeggen een proces-verbaal tegen over een politieonderzoek naar dierenrechtenactivisme. Vervolgens vroeg hij de korpschef op grond van de Woo om documenten over dat onderzoek openbaar te maken.
Bij een nadere zoekactie vond de politie twaalf registraties in het politiesysteem Summ-IT. De korpschef weigerde deze openbaar te maken omdat de daarin opgenomen informatie volgens de politie onder de Wpg valt.
De Afdeling bevestigt dat oordeel. De Wpg bevat een bijzondere en uitputtende regeling voor het verstrekken van politiegegevens. Voor zover informatie als politiegegeven moet worden aangemerkt, is er daarom geen ruimte om diezelfde informatie via de Woo openbaar te maken.
Daarbij is niet alleen van belang of iemand rechtstreeks uit een gegeven kan worden geïdentificeerd. Ook moet worden gekeken of gegevens, alleen of in combinatie met andere informatie, zo kenmerkend zijn dat een persoon daarmee kan worden geïdentificeerd.
Na inzage in de vertrouwelijk overgelegde documenten oordeelt de Afdeling dat daarvan in deze zaak sprake is. Volgens de korpschef kunnen de gegevens uit de registraties in combinatie met andere informatie tot personen worden herleid.
Het verwijderen van alleen de politiegegevens bood evenmin een oplossing. Wat van de documenten zou overblijven, zou volgens de Afdeling geen betekenisvolle informatie meer bevatten. De korpschef mocht de twaalf registraties daarom volledig buiten de Woo houden.
Ook hoefde de politie geen afzonderlijke inventarislijst van de gevonden stukken te verstrekken. De Woo verplicht bestuursorganen niet standaard om zo’n lijst te maken. Onder omstandigheden kan het zorgvuldigheidsbeginsel wel vereisen dat een bestuursorgaan meer inzicht geeft in de gevonden documenten.
In deze zaak had de korpschef volgens de Afdeling voldoende duidelijk gemaakt dat twaalf registraties waren gevonden, om welk soort registraties het ging en waarom deze niet openbaar werden gemaakt. Meer informatie geven zou juist inzicht kunnen geven in de inhoud van de politiegegevens.
Ook het argument dat de politie onvoldoende naar andere documenten had gezocht, slaagt niet. De korpschef had onder meer gezocht op de specifieke nummers van het onderzoek en het proces-verbaal. Volgens de Afdeling is niet aannemelijk gemaakt dat een aanvullende zoekactie meer documenten zou hebben opgeleverd.
Het hoger beroep is daarom ongegrond. De uitspraak van de rechtbank Den Haag blijft in stand.
