Digitale incidenten zijn geen uitzondering meer, maar een structureel risico voor organisaties in zowel de publieke als private sector. Datalekken, ransomware-aanvallen, uitval van kritieke systemen en verstoringen bij ketenpartners kunnen grote gevolgen hebben voor de bescherming van persoonsgegevens, de continuïteit van dienstverlening en het vertrouwen van burgers, klanten en toezichthouders.

Dit dossier richt zich op incidentrespons en crisismanagement vanuit het snijvlak van data, privacy, recht en bestuur. Centraal staat de vraag hoe organisaties zich effectief voorbereiden op digitale incidenten, hoe zij onder hoge tijdsdruk weloverwogen beslissingen nemen en hoe zij na afloop verantwoording afleggen en leren van wat is misgegaan.

Aandacht gaat uit naar zowel de juridische kaders – zoals de AVG, meldplicht datalekken, NIS2 en sectorale verplichtingen – als naar de praktijk van crisisbesluitvorming. Welke rol spelen bestuurders, CISO’s, functionarissen voor gegevensbescherming en communicatieafdelingen tijdens een incident? Hoe verhouden transparantie, reputatiebescherming en beveiliging zich tot elkaar? En hoe ga je om met onzekerheid, onvolledige informatie en publieke druk?

Daarnaast behandelt dit dossier de toenemende ketenafhankelijkheid van organisaties. Incidenten ontstaan vaak niet binnen de eigen systemen, maar bij leveranciers, cloudproviders of andere partners. Wat betekent dat voor verantwoordelijkheid, meldplichten en toezicht? En hoe organiseer je samenwerking met toezichthouders, CERT’s en andere betrokken partijen tijdens een crisis?

Tot slot is er nadrukkelijk aandacht voor de fase na het incident. Hoe zorg je ervoor dat evaluaties leiden tot echte verbeteringen in beleid, techniek en cultuur? Wat vraagt dat van governance, toezicht en organisatieverandering? En hoe voorkom je dat crisismanagement beperkt blijft tot schadebeperking in plaats van structureel leren?